Verslag Vuurschepenrace

21 May

Rond de klok van 2 uur verzamelde team Redan zich. Tenten, frisdrank, eten, bier, water en andere benodigdheden werden weggestouwd en vastgebonden in alle hoeken en gaten van de Redan. Want een ding was zeker: deze zal de boeken in gaan als een heavy. Echt lekker warm was het ook niet bij de afvaart. Kun je nagaan wat ons te wachten zou staan. Nadat alles ingeladen was werden de schoten en vallen in stelling gebracht. Geen discussie welke Genua. Dat was duidelijk. De drie moest er op.

voor het videoverslag:  https://teamredan.wordpress.com/2012/05/16/videoverslag-redan-vuurschepenrace-2012/

Pizza’s waren besteld en idd om vijf uur kwamen die aan. Helaas niet de bestelde Quattro Stagioni maar met tonijn. Ook prima (dachten we). Helaas zijn de meeste van ons daar later behoorlijk ziek van geworden en hebben we de visjes later nog een paar keer gezien. Geen aanbeveling voor Porto Bello derhalve. Zelfs de mannen die NOOIT zeeziek worden, weten nu hoe beroerd het is om aan boord te spugen en je katterig te voelen…. Hoe solidair kun je zijn met elkaar ?

Op naar de start. Onze vrienden waren al buiten aan het spelen. Lenco, Griel, Moshulu, Windveer, Flying Dolphin, Elinor, Broersbank enz enz enz. Een heerlijk veld om tegen te strijden.

Het was wel even dringen aan de start. Captain Jack maakte het nog even spannend door niet uit te wijken en er een indringstart te maken. Daar wij niet van plan waren om meteen aan het begin van de wedstrijd al moeilijk te gaan doen, hebben we ze maar de ruimte gegeven. Ook John van der Starre met zijn Xcentric Ripper zag dit aankomen en gaf ons daarom extra ruimte.

Al met al een prima start. Dus de race kon beginnen. Allemaal in de reling en hiken tot de overkant. Het kruisen naar de bovenboei ging weer als vanouds. Snel was de Redan weer vooraan te vinden. De tacks waren bijna perfect maar goed, op zo’n long distance maakt dat ook niet weer zo gek veel uit. De nacht viel en we zaten op dat moment iets voor de directe concurrent (Lenco). Het werkt kouder en kouder.

Inmiddels een slordige 30 knopen wind. Ook was er het fenomeen buiswater. Heel veel buiswater. De golven namen toe en de nattigheid ook. Op een gegeven moment is de hele bemanning door een enorme breker van voor naar achter gespoeld. De mannen die op dat moment bij de scepters zaten waren goed de pisang. Die werden dan namelijk weer zo’ n beetje half geplet en als sinaasappels uitgeperst. Ook begon de zeeziekte toe te slaan. Er werd er weer vrolijk op los gespuugd. Daar de meesten daarna meteen weer opknapten, werd het toch een beetje geweten aan de pizza’s.  Maar er werd door de bemanning stug doorgehiked. Het was echt een oversteek voor stoere mannen. Mannen met baarden. Mannen die geen honing eten maar bijen kauwen. Mannen die geen koffie drinken maar het prut doorslikken (al vond Hein dat weer geen echte mannen….). Mannen die bij de chinees zeggen: laat het gerecht maar zitten, ik neem allen sambal. Het was dus weer voor dat soort mannen.  En…… die hadden wij aan boord! Ondanks de koude golven die maar over bleven komen was de stemming opperbest. Gerhard stuurde de Redan door de grootste golven alsof het een biljart laken was. Gijs trimde het grootzeil of zijn leven er van af hing, maar dan wel met een saffie los tussen de lippen en een gezicht alsof hij hoopte dat we Neptunus zelf nog even zouden tegenkomen om zijn mening over het weer te kunnen geven…

Kennelijk was het nog allemaal niet erg genoeg. Rond een uur of vier was er het hoogtepunt. We hadden geen rif gestoken (principekwestie….) maar de naald van de windmeter tikte toch echt 41+ aan. Er werd besloten deze korte vlaag uit te zitten. Nou daar zaten we dus even mis. Mede door de stuurmanskunsten van Gerhard in samenwerking met grootzeiltrimmer Gijs kwamen we er toch nog redelijk goed van af. Het duurde een kwartier… Maar wat een kwartier. Je kijkt toch naar het materiaal. Houdt alles het ? Is de trim nog goed ? (klinkt wellicht gek maar een goed getrimd zeil kan veel meer hebben…) De wind heeft er dan namelijk veel minder vat op. Klapperende zeilen vormen drag. En dat willen we niet hebben. Normaliter voor de snelheid ook niet maar zeker niet in deze storm !

Ineens was het over. De wind zakte helemaal weg. Ik schat in een tijdsbestek van 2 minuten. De boel werd snel gecheckt en gedubbelcheckt. Geen schade aan zeilen, wanden, mast vallen enz. Enkel het mooie teak van de Redan heeft het niet gehouden. Het teak aan de punt was los gekomen. Heel vervelend maar geen reden voor zorgen. De concurrentie kan het tenslotte ook zonder teak…. Langzaam werd het licht. De Lenco die vlak voor het invallen van de duisternis nog op onze hielen zat, waren we uit het oog verloren. We zagen nog een schip of 5 in de buurt maar konden onmogelijk zeggen welke nou welke concurrenten waren.  Zou de Lenco al een  straatlengte voorliggen ? Wat heeft de Griel gedaan?  Zij waren immers voor de nacht ook niet zo gek ver weg. Het nieuwe setje zeilen heeft ze zeker geen windeieren gelegd…. We hadden geen idee. Het werd lichter en lichter. En toen was het moment daar. Schuin achter ons en iets hoger, daar voer de Lenco. We waren in ons nopjes met die ontdekking. Verder konden we geen concurrentie zien. Maar goed, dat zegt nog niets. Hadden die wel hoogte gehouden? Als dat zo was hadden die boten voordeel op het laatste stuk. Het werd al snel duidelijk dat er nog wel een slag nodig was om de eerste boei van het laatste deel te halen.

Het laatste stuk van de oversteek was genieten. Stuivertje wisselen met de Lenco wat een strijd. Het mooie van deze twee teams is, dat er van genoten wordt. Natuurlijk wil elk team winnen, laten we dat voorop stellen, maar we genieten van een mooie slag van een concurrent.  Nu restte het laatste stukje van de race. Een hele serie boeien moet dan gerond worden voor de kust. De wind zakte er helaas net iets te veel uit voor de Redan. De Xcentric ripper van John lag ook in de buurt.  Maar wij moesten met toch wel lede ogen zien hoe deze beide boten profiteerden van de afnemende wind en er langzaam vandoor gingen. We hebben het nog geprobeerd met een Genua wissel. Maar het mocht niet meer baten. De afstand nam weer af maar de finish was te ver weg.

Lenco 1 (van harte team Lenco)

Redan 2

Moshulu  3 (super gedaan mannen!)

Nog een  compliment aan de hikende mannend die voor het eerst deze race gevaren hebben. Wat een bikkels! Huib heeft geen seconde geweken van de reling. Sander en Ivo die rillend uit de nacht kwamen zonder een kik te geven. Welk team beschikt over dergelijke bikkels (of ze wisten niet beter natuurlijk)? U zegt het maar.

3 Responses to “Verslag Vuurschepenrace”

  1. koos vossen 21 May 2012 at 23:05 #

    good race, great story

  2. Hielke (team GRIEL) 22 May 2012 at 11:49 #

    Zeer mooie beschrijving van deze pittige, uitdagende, maar fantastische race. Bij mij was het eten ook al niet best gevallen, toeval? Gefeliciteerd met de tweede plaats! Nog even een rectificatie: Griel was bij de vuurschepen race vierde ipv. derde (Moshulu).
    Veel plezier komend weekend!

Trackbacks/Pingbacks

  1. Verslag RORC North Sea Race (180 NM) « Team Redan Blog - 23 May 2012

    […] verslag Vuurschepenrace (incl video):  https://teamredan.wordpress.com/2012/05/21/verslag-vuurschepenrace/ […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: